Gdy nastaje zmrok nad głęboką doliną żywych potoków Budzi się ukryte życie przedwiecznego królestwa Wśród konarów drzew gromada duchów W opętańczym tańcu przyzywa imiona zapomnianych Bogów. Przy ognisku stary gęślarz pieśnią swą Wspomina wielkich słowiańskich bohaterów wsławionych, By pamięć ich nie umarła. Ta dolina w mym sercu jest Nieśmiertelna i piękna. W duszy tylko wilczy skowyt Wśród skał cicho brzmiący Wobec rzeczywistości...