---

Regnet faller ned

Som tårer av et sorgfylr år

Uhelbredelige sår

Som i en tidløs klagesang

Dveler endeløse savn

Og du som drev så langt av sted

I søken etter sjelefred

For kun mørket kan bestå

Hvor alt det vakre må forgåa

Du som bærrer verdens byrder

På dine sourgtunge skuldrer

På ferden mot ditt endelikt

Har du lidd for mange svik

Og i ditt innelåste sinn

Slipper andre aldri inn

Snøesn laver ned

All livets varme dro av sted

Fortap i evighet

Som i en livløs skygge dans

Har livet tapt sin glans

Og ved tapet av din tro

Så brant din siste bro

Lamentas lo que una vez fue

Ahora que todo lo has perdido

Arropado por un frìo y obscuro abrazo

Alimentado por la soledad, vives lamentando la perdida

Y cuando la obscuridad cubra tus horas

Puedes sentir como se desvanece la última esperanza

En un anhelo por descansar en un lugar diferente

De donde viste el último puente arder