---

Zie de zee trekt zich terug.

In de branding verging onze naiviteit

onze laatste zekerheid.

Zie de zee vergeet,

de zee vergat.

Dit zachte weer, jij voelt het niet meer

Als glas zijn jouw ogen.

Wit dansend licht, prikt in mijn gezicht

Maar ik blijf onbewogen.

En onze Heer, verliet ons twee keer

ons wacht geen wonder.

Zijn kerk gebouwd, uit goed drijvend hout

bezweek en ging onder.

Er komt weer gras waar eerst water was

Bedek onze doden.

Het grazend vee, eet het gedwee

zoals wij onze broden.

En onze Heer, verliet ons twee keer

ons wacht geen wonder.

Zijn kerk gebouwd, uit goed drijvend hout

bezweek en ging onder, mijn vriend.