Een verwatert zelfbeeld kijkt mij aan Een zwarte ziel naast een bleke maan Mijn zelfreflectie behelst slechts waan na twee keer kraaien verdronk de haan Mea culpa mea culpa mea maxima culpa. Mea culpa mea culpa mea maxima culpa. Oooh ik waste mijn handen in onschuldig bloed. Oooh om samen te sterven ontbrak mij de moed. Oooh het verlies van mijn onschuld jou zachte gemoed. Oooh ontglipt aan mijn armen vergaan in de vloed. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum. Mea culpa mea culpa mea maxima culpa. Mea culpa mea culpa mea maxima culpa. Te sterven vergt een ander soort moed dan te overleven Te sterven vergt een ander soort moed dan te overleven Te sterven vergt een ander soort moed dan te overleven Te sterven vergt een ander soort moed dan te overleven