---

Hemelse duisternis, valt

zinloos in zijn doel, vrij

Weergalmt de angst, scherp

Voor altijd verbannen in schuld

Prachtig bezeten in pijn

Versplinterd jouw geest

Sla de tijd teneer

Raas door het leven

Kijk nooit om

Het kwaede schuilt

Aan de oevers

Van de Scheldekant

De hoer preekt

Met de benen gespreid

Voor de narren

Met vlinderslagen wordt jouw gezicht een warme herinnering

Nooit meer dit schouwspel van vernedering

De schandpaal liefdevol opgetuigd ter heldere afschrikking

Gehouwen in de kelders van dit tribunaal

Sluit de donkere metgezel zijn pact

De monniken rennen doorheen de kerk

Nooit neemt iemand mij jou af

De weg leg ik alleen af

Mijn rug keer ik naar jou

Daar waar ik je vergeet

Waert enkel droef en leed

De jaren gestolen

Onthecht en ontvreemd

Nooit meer jou

Nu mijn geest in ontbinding is

Vallen de herinneringen langzaam uit elkaar

Met jouw warme gloed omarm ik de nacht

Denk aan jou, en vergeet…