Baztar batean orduak alez ale burutapenen ugartean Robinsonen bare bakarrik gogoa ameslari airean hamaikatxo itaun ikaro hegalari. Zentzua, hondarretan galdurik bidea aurkitzeko irrikan porturatu zidan ontzi guztiak kaian herdoilak hartuak, kaian... Egunsentian suspertuz argi jaio berria gogoetaren mendira abian naz kinka larrian iluntzean argitzalak nagusi barneko gogoa dot herri honen bueltan bildurik. Nor al da egiaren jabe? Nork botako lehen harria? soka honi teink eginez geroztik, ez al da apurtuko haria? Idazkien ametsak gaur nire gogoetak haizearen jostailu dira alde batetik bestera uretan buztiak dira desegin eta sugarrak hartuta errauts hutsak soilik arima da bizi. Biziminez gagoz noraezean bidegurutze honen aurrean lotuko ahal gaitu, ba, galtzearen bildurrak, utopiaranzko bidean?