---

Samotna limba szumi

Na zboczu stromem,

U stóp jej czarna przepaść

Zasłana złotem.

Wokół się piętrzy granit

Zimny, ponury,

Ponad nią wicher

Ciemne przegania chmury.

W krąg otoczona

taką pustką okrutną,

Samotna limba szumi

Bezdennie smutno...