---

Vun Kinnertied an, Euklid in´d Sinn

De Schuur vörm Meer vör Ogen

Wieder geiht he, eensam in de Ödnis

Över hüm klagend Stemmen d´ groten Vögels

Links de loos un ruume Marsk

De Strand rechts neet to överkieken

Ieselk schimmernde Flagen

as leeg de Wereld in wittem Dood

De Reselve weer foot

Man dat is en Wark up Dood un Leven

Elkeen tegen hüm

Störmpietkst riddt he de Diek langs

Stiev Blick gen Meer, het de Brekers in´t Vermick

Drussels ut Gras swirren um de Hofen

Rood weerlüchten Ogen tüsken bleker Mahn

Ofgünst to all Sieden

Eenstig Stöön bi Wiev und Telg

Van Wiedte dat Snuven van ́t Ross

Lett de Hannen faster packen

„Frisk bi! De Schimmelsrieder kummt!“

Doch so de Störm kummt un de Diek nich hollt

Riddt Hauke Haien in de Nacht

Froo un Kind vörweg, de Rieder achteran

Deep in de Flood