---

Traag slept sük mien Liev

dör van Storm regeerde Felder.

Tegen de Stroom van de Tied gah ik an.

Tegen de Verfall van‘t Leven.

Maak to! Maak to!

Ohn Enn in Sicht.

Ik sach Königen, Höövdlingen un Båsen!

Heel geen bleven!

Blot dat Land.

Wösig und moii as alltieden.

Alls is hen!

Kien Seel is noch daar.

Würkelk heel geen bleven,

as blot dat Land.

Tuusterg un kold.

Weeg van d‘ Sünne,

Herkummst van d‘ Störms,

Heimaat van d‘ See.

Maak to! Maak to!

Ohn Enn in Sicht.

Kien Torüggkomen !

Kien Kummweer!

Heel geen bleven!

As blot dat Land.