---

Hoemannen draven dorstig voort door 't groene loof

Tot met de tanden bewapend in 't oog voor roof

Goud is alles wat ons voerder Walrick bemind

Jaren van teistering

Gekropen over 't vennenland

De vrede van 't volk

Werd samen met de oogst verbrand

Heribertha

Rovers dochter

Stralend als ochtendgloren

Parel van de diepste zee

Met een vloek was zij geboren

Ziekte sleepte haar toekomst mee

Zij sliep met de dood

Haar vader viel troosteloos

Dat de druide hem had geboden

Of hij het rechte pad verkoos

Haren, zijde zacht, snoerden de

Arm van de woudreus

De schone Heribertha genas

dankzij Walrick's nobele keus

De top van de eik toonde 's nachts een lichtende troon

Daar komen Hoemannen belust met wraak, vol haat, kwaad en toorn