Camiño en soidade, deixando atrás o alborear Os árbores cobren todo, e xa só oio o cantar do vento No bosque son só un murmurio máis Escoita o berro enxordecedor da terra Observa a súa grandeza, quen a pode igualar? O seu poder rexurdirá Abro a miña ialma e sinto o frío do ceo gris Ollo ó mar de nubes, o seu dominio non ten fin O ar entre as follas inúndame co seu latir No alto da montaña a fraga esténdese ante min, tan inmensa e tan puras as súas cores, tan perfecta na ausencia do home Escoita o berro enxordecedor da terra Observa a súa grandeza, quen a pode igualar? Escoita o berro enxordecedor da terra Observa a súa grandeza, quen a pode igualar? O seu poder rexurdirá