---

Camiño en soidade, deixando atrás o alborear

Os árbores cobren todo, e xa só oio o cantar do vento

No bosque son só un murmurio máis

Escoita o berro enxordecedor da terra

Observa a súa grandeza, quen a pode igualar?

O seu poder rexurdirá

Abro a miña ialma e sinto o frío do ceo gris

Ollo ó mar de nubes, o seu dominio non ten fin

O ar entre as follas inúndame co seu latir

No alto da montaña a fraga esténdese ante min,

tan inmensa e tan puras as súas cores,

tan perfecta na ausencia do home

Escoita o berro enxordecedor da terra

Observa a súa grandeza, quen a pode igualar?

Escoita o berro enxordecedor da terra

Observa a súa grandeza, quen a pode igualar?

O seu poder rexurdirá