---

Cruzando o mar

da inexorable soidade,

o desterro será o meu cadaleito

Fuxindo dos monstros da guerra,

as lembranzas queman no meu peito

Xuro cada noite

que un día hei regresar

Berro o teu nome ó ar,

mais ninguén responde

Pero sei que ao lonxe

espérasme un día máis

Non sei cando, pero ben sei onde

Viaxando pola tempestade,

os lóstregos non poderán pararme

Voltarei deste exilio,

porei fin a esta saudade

Cruzando o mar

da inexorable soidade,

o desterro será o meu cadaleito

Cara a outro mundo, lonxe da miña terra,

as lembranzas queman no meu peito

Xuro cada noite

que un día hei regresar

Berro o teu nome ó ar,

mais ninguén responde

Pero sei que ao lonxe

espérasme un día máis

Non sei cando, pero ben sei onde