---

Escota petit, jo que’t voi condar ua istuèra

Istuèra d’aquèstra tèrra

Las aurelhas e los uelhs ubèrts

Mainat, audir que cau

Còp èra a lua plea

Lo conde de Cama Crusa

Au som de las montanhas, montanhas pirenèus

Tot au près deu cèu, a la purmèra nèu

Um monstre deus hastians, que s’a pergut la cama

La cama de córrer, de per tota la plana

L’espiar maishant, suu jolh l’uelh ubèrt

Avisatz-ve se la jamèi vedetz

Cama crusa!

La paur deus aulhèrs e deus mainats tamben

Atencion petit que’t gaharà lo ser

E tu esbarrit que t’empòrta a la nuèit

Siatz charmants, demoratz au lheit

Cama crusa!!!

La hilha deu rèi que’s volè maridar

A un praule hèr qui èra misician

Lo pair que l’ave causit un prince ric

De malur qu’avè plorava mei que chic

A nuèit la hilha que s’ei escapada

Mala sòrta que se l’a crotzada

Um vielh bohèmis un dia de mercat

Ua bèra pora que s’avè panat

Tota la jornada que s’estujè plan

Esperar lo ser entà’s har desbrembar

A nuèit que s’en torna tà la rotlòta

Mala sòrta que se l’a crotzada