Scotorum e templis Nunc exulat omnis imago Sulpta nec in saxo Sed ne in aere manet Aurea nam postquam Scotis affulsit imago Nomina solae colunt quae gravis arca tenet Tros quondam Aeneas Harpyas virginis ora Atque ungues volucrum Vidit habere truces Creditor his similis perturbans omnia pacem Nullam vicini qui sinit esse sui Harpiæ proprios Certant defendere fines Ille tamen pejor Namque aliena rapit Debuerat potius visitari incredulus et sic Sortiri merito nomina digna suo Esse avidus nullum Nam credit in aethere numen Nec quenquam fidum Creditor esse virum Iphigenia domi numirum nubilis illi Dotanda est proprio non tamen illa solo Debita fallaci socero Nam Burgius heros Detulit injusta Qui rapit arva manu Protinus armatas trahit in sua vota cohortes Authores culpae substitutque suae Ardochae duri Coeditante arva Coloni Lassabatque graves Terra profunda boves Scire libet quaenam sit tristis causa rapinae Quid poterant terrae quid meruisse solum